Jaskra - informacje o chorobie oczu

Jaskra jest jedną z najbardziej wyniszczających narząd wzroku chorób. W jej konsekwencji uszkodzone zostają zwojowe komórki siatkówki, oraz w dalszej części nerw wzrokowy z niej wychodzący. Niestety, zniszczenia takie prowadzą do nieodwracalnego uszkodzenia wzroku, a w niektórych, granicznych przypadkach – nawet do jego utraty.

Aby przybliżyć i wyobrazić sobie zniszczenia jakie powoduje jaskra należy odwołać się do prowadzonych przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) badań, z których wynika, że obecnie na świecie żyje aż 7 milionów osób, u których bezpośrednią przyczyną utraty wzroku było zachorowanie na jaskrę. Co więcej, dane te dotyczą także krajów wysokorozwiniętych, w których to właśnie jaskra jest główną i pierwszą przyczyną całkowitej utraty wzroku. Niestety, według ostatnich doniesień WHO, osoby chore na jaskrę, aż w 50% nie są świadome skutków choroby.

Jaskra dotknąć może zarówno osób starszych, jak i młodszych. Obecnie rozpoznawalna jest nawet u dzieci, chociaż niegdyś sądzono, że choroba dotyczy jedynie osób, które skończyły 40-50 rok życia.

Bardziej rozbudowane badania nie zostały przeprowadzone, ale niestety jaskra występuje częściej u osób, w rodzinie których jest lub była osoba cierpiąca na to schorzenie.

oko

Rodzaje występującej jaskry

Wśród mogących wystąpić rodzajów jaskry wymienia się następujące:

  • jaskra prosta (występująca najczęściej i niedająca objawów przez dłuższy okres)
  • jaskra podostra i ostra
  • jaskra z normalnym wewnętrznym ciśnieniem gałki ocznej
  • jaskra powstająca wtórnie (np. w wyniku innych chorób czy operacji)
  • jaskra barwnikowa i z zamkniętym kątem przesączenia

Statystyki dotyczące choroby

Według analiz statystycznych na jaskrę na całym świecie w chwili obecnej cierpi aż 67 milionów ludzi.

W samej Polsce liczebność chorych oscyluje wokół 800 tysięcy, wśród których jedynie około 150 tysięcy zgłasza się po profesjonalną pomoc lekarza i okulisty.

Następne 600 tysięcy osób jest mocno zagrożonych powstaniem pełnoobjawowej choroby.

A jak to było kiedyś?

Największym znawcą jaskry i odkrycia sposobów jej leczenia był von Graefe. Zajął się on klasyfikowaniem objawów choroby oraz "dochodzeniem", co tak naprawdę ją wywołuje i co w istocie dzieje się w oku chorego.

Swoje badania prowadził już w 1854 roku, więc jak widać, jest to schorzenie znane medycynie od dawna. W przypadku jaskry wrodzonej, chorobę opisano dopiero w 1939 roku. Jej odkrywcą był Anderson.